Prawo Maxa Plancka

Max Planck (1858-1947) opisał rozkład widmowy promieniowania pochodzącego z ciała czarnego poprzez następujący wzór:

gdzie:

Wλb = emitancja widmowa ciała czarnego dla długości fali λ
c = prędkość światła = 3 x 108 m/s
h = stała Plancka = 6.6 x 10^-34 J s.
k = stała Boltzmanna = 1,4 x 10^-23 J/K
T = temperatura bezwzględna (K) ciała czarnego
λ = długość fal

Uwaga: Współczynnik 10^-6 jest używany gdy emitancja widmowa jest wyrażona w W/m² μm. W przeciwnym razie wymiarem będzie W/m².

Wzór Plancka przedstawiony w postaci wykresu dla różnych temperatur jest zbiorem krzywych. Dla dowolnej krzywej emitancja widmowa wynosi zero przy λ = 0, po czym gwałtownie rośnie do maksimum przy długości fali λ_max, po przejściu, której ponownie spada do zera dla bardzo dużych długości fal. Im wyższa temperatura, tym mniejsze długości fal, przy których występuje maksimum.