Komunikacja IRDA

IrDA (ang. Infrared Data Association) - grupa (powstała w 1993 roku), skupiająca kilkudziesięciu producentów sprzętu komputerowego. Celem powstania było stworzenie i kontrolowanie międzynarodowych standardów transmisji danych w podczerwieni.

Grupa ta opracowała firmowy system bezprzewodowej transmisji danych cyfrowych z wykorzystaniem podczerwieni. Jego elementy przeznaczone są przede wszystkim do tworzenia sieci tymczasowych, w których znajdują się komputery przenośne (laptopy, palmtopy).

Standard ten charakteryzuje się:

- prostą i tanią implementacją,

- małym poborem mocy,

- połączeniami bezpośrednimi typu punkt-punkt,

- wydajnym i pewnym transferem danych.

Podstawowe usługi, wymienione w opisie systemu obejmują:

• transfer plików między komputerami,
• drukowanie,
• dostęp do zasobów sieci przewodowej,
• transmisja danych i mowy między komputerem a telefonem komórkowym,
• sterowanie urządzeniami telekomunikacyjnymi.

Technologia IrDA wykorzystuje skupioną wiązkę światła w paśmie podczerwonym, której częstotliwość jest mierzona w terahercach THz (biliony herców). Warunkiem zastosowanie IrDA jest posiadanie co najmniej dwóch urządzeń, pomiędzy którymi nie ma niczego co by utrudniało ich wzajemną widoczność. Należy pamiętać, że odległość ograniczona jest do kilku metrów.

Obecnie standard ten jest implementowany w większości komputerów przenośnych, telefonów komórkowych, a także niektórych modelach komputerów osobistych, drukarek czy aparatów cyfrowych. Standard ten składa się z kilku protokołów podzielonych na warstwy, korzystających wzajemnie ze swoich usług. Jednym z protokołów jest IrCOMM, pozwalający na emulację portu szeregowego lub równoległego.

Następnym jest IrLAN - protokół dostępu do sieci LAN, który umożliwia: dołączenie komputera do sieci LAN poprzez urządzenie dostępowe - popularne np. w Japonii; połączenie do sieci LAN poprzez inny komputer już połączony - w tym przypadku oba komputery współdzielą adres MAC; komputer połączony za pomocą IrLAN jest widziany wtedy jako zasób na komputerze stacjonarnym; utworzenie sieci LAN z dwóch komputerów łączących się ze sobą.

Są jeszcze protokoły: IrOBEX - do wymiany plików, TinyTP - zapewniający niezawodność transmisji. Wymienione protokoły, istotne z punktu widzenia użytkownika, są nieobowiązkowe implementuje się je zależnie od potrzeb, co pozwala zmniejszyć koszty rozwiązań.

Kompatybilność urządzeń zapewniają wspólne protokoły warstwy fizycznej i łącza danych. Dzięki temu IrDA charakteryzuje się: łatwością dodawania nowych usług przez dodanie protokołu warstwy aplikacyjnej, możliwością zwiększenia szybkości w następnych wersjach, bez utraty kompatybilności ze starszymi oraz możliwością uzyskania pewnych oszczędności przez implemento-wanie tylko części protokołów (np. aparat cyfrowy niekoniecznie musi mieć protokół IrLAN).

Obecnie wykorzystywane są dwie wersje IrDA: 1.0 i 1.1. W pierwszej maksymalna prędkość transmisji wynosi 115 kb/s, a w drugiej 4 Mb/s. A najszybsza wersja pozwala na transmisję danych z szybkością 16 Mb/s. Urządzenia nawiązują połączenie z prędkością 9600 b/s oraz ustalają maksymalną prędkość transmisji.

Każde połączenie jest typu punkt-punkt, przy czym maksymalna odległość między urządzeniami wynosi do 3 m, muszą się one widzieć, maksymalny kąt odchylenia przy którym transmisja będzie jeszcze zachodzić wynosi 15°). W ten sposób wiele połączeń IrDA może pracować obok siebie bez zakłóceń.