Fotografia w podczerwieni

Informacje ogólne

Fotografia w podczerwieni to sposób utrwalania rzeczywistości na specjalnie uczulonej błonie fotograficznej, która na otaczający świat reaguje inaczej aniżeli filmy standardowe oraz oko ludzkie.

Zarówno poniżej 400 nanometrów jak i powyżej 700 nm. spektralnej charakterystyki światła rozprzestrzenia się niedostrzegalne przez człowieka promieniowanie.

Z punktu widzenia omawianej prezentacji interesują nas długofalowe promienie podczerwone, które łączą się z widmem widzialnym światła na granicy 700 nm.

Ażeby te niewidzialne promienie uchwycić w procesie fotografowania, używa się w tym celu - wspomnianych już - specjalnie uczulanych filmów.

Samo uczulenie nie wystarczy jednak w uzyskaniu selektywnego ujęcia w podczerwieni.

W zależności od tego, co się chce osiągnąć, trzeba z procesu fotografowania - w większym lub mniejszym zakresie - wyeliminować promienie widzialne.

Jest to możliwe dzięki zastosowaniu różnorodnych filtrów czerwonych (o różniącej się gęstości), które jednocześnie blokując dostęp dla światła widzialnego, przepuszczają na błonę promienie podczerwone.

To oznacza, że podczas fotografowania emulsja światłoczuła jest naświetlana przez określony przez nas przedział widma świetlnego.

Co można osiągnąć w fotografii podczerwonej?

Krajobrazy pozwalają się wyrazić w niecodziennych wartościach tonalnych (zieleń liści będzie połyskiwać lśniącą bielą a niebo stanie się ciemne, aż czarne).

Gorące obiekty można fotografować wykorzystując ich własne ciepło (także w ciemności).

Kontrast światłocieni będzie znacznie wzmocniony. Przede wszystkim jednak fotografia w podczerwieni znalazła zastosowanie w nauce i technice.

Można (dla przykładu) nieczytelne dokumenty uczynić czytelnymi, rozstrzygnąć, czy dzieła sztuki są autentyczne bądź poprawiane itd.